28

Ja, hey, let’s face it. Ik word dit jaar 28 jaar. Mijn geestelijke gesteldheid snapt hier nog steeds niets van. Opmerkingen op mijn verjaardag als “ach, je zit nog aan de goede kant van de 20” of “ah joh, het duurt nog zo lang!”ga ik dit jaar niet horen. In tegendeel, deze opmerkingen veranderen langzaam in semi grappige oneliners als “zie ik daar je eerste rimpel/grijze haar/verzakking?” of “zul je niet eens wat serieuzer worden en over trouwen/kinderen/koophuis gaan nadenken?”
Nu las ik van de week een artikel, geschreven vanuit een plastisch chirurg. Het ging hier om de vreemde vragen die hij krijgt in zijn privé sfeer en hij gaf enkele tips wat betreft schoonheid zoals niet roken en minder zon op de huid.
Één tip trok meteen mijn aandacht vanwege mij naderende dertiger status. Hij vertelde namelijk dat je, als je het krijgen van rimpels uit wil stellen, je dan op je rug moet slapen. Op je rug, dus niet op je zij of op je buik. Je weet wel, zoals een opgebaard persoon of zoals jijzelf op een veel te hard, plastic strandbedje in de zon. Ik ken werkelijk niémand die op zijn/haar rug slaapt.
Maar goed, wie mooi wil zijn, moet nu dus schijnbaar niet alleen pijn leiden, maar ook nog eens als een zeester proberen te slapen.

Dit verhaal deed mij ook weer denken aan de vrouw die al 40 jaar niet meer lacht zodat ze geen dure crèmes of behandelingen hoeft te betalen voor een stralende huid. Dat lijkt mij inderdaad een mooie overweging. Nooit meer in je broek piesen van het lachen, maar wel met een strak vel in je kist. Kassa!
Maar goed, al die bijna-dertig stress vraagt om ontspanning. Daarom ontvlucht ik het land voor een ‘eat, pray, love-trip’ naar Indonesië waar ik misschien wel niemand vertel dat ik jarig ben. Eens zien hoe het voelt om als bijna-dertiger een maand lang, op mijn rug, in een hangmat door te brengen.

1 comment

  • Marjoke hinnen

    Ola Lara,

    En van bijna dertig- voor ons ,toen, een cool vooruitzicht want je hoefde nog niet alles vòòr je dertigste hebben bereikt- ga ja vanzelf naar veertig en nog erger. Je leeft maar een keer, bedacht ik mij. Ongeacht leeftijd, maar wel voor het hele leven. Dus accepteer
    ouder worden in ‘this modern age’ en ga je ding doen. Wat als je straks zestig bent, wil je dat ook nog..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.